ในหนังโรแมนติกคอเมดี้เรื่องนี้ ออเดรย์รับบทนางเอกในชื่อ Holly Golightly เธอเปิดตัวด้วยความสวยสง่าราวกับเจ้าหญิง ในชุดเดรสสีดำเข้ารูป ที่เรียกว่า “little black dress” ของห้องเสื้อ Givenchy จนทำให้เสื้อผ้าชุดนี้กลายเป็นตำนานหรือ iconic ตลอดกาล ในโลกคอสตูมของหนังฮอลลีวู้ด

เดรสชุดนี้ออกแบบโดย Hubert de Givenchy ผู้ก่อตั้งห้องเสื้อ Givenchy ในปารีส และยังเป็นเพื่อนสนิทที่สุดคนหนึ่งของดาราสาวอีกด้วย ทั้งสองคนร่วมงานกันมาก่อนหน้าแล้วตั้งแต่ปี 1953 เมื่อออเดรย์แสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง Sabrina 

หลังเธอได้รับแจ้งว่าถูกคัดเลือกให้แสดง Breakfast at Tiffany’s เธอก็ไปหา Givenchy เพื่อให้ช่วยปรับลุคของเธอในหนังเรื่องนี้ทันที

ทว่าแรกเริ่มเดิมทีนั้น Givenchy ออกแบบเป็นชุดเดรสสีดำกระโปรงสั้น แต่ทางบริษัท Paramount Pictures เจ้าของหนังไม่ชอบ เพราะเปลือยเรียวขามากเกินไป ไม่เหมาะกับคาแรกเตอร์ของเธอในหนัง จึงมอบหมายให้ Edith Head หัวหน้าฝ่ายคอสตูมของบริษัทแก้ไขเฉพาะท่อนล่าง โดยต่อความยาวของกระโปรงลงไปเกือบจรดพื้น เป็นกระโปรงยาวงามสง่าตามที่เห็นในฉากเปิดตัว

เดรสยาวสีดำเข้ารูปชุดนี้ไม่มีแขน แล้วยังคว้านช่วงแขนเว้ามาด้านหลัง เปลือยหัวไหล่และกระดูกหัวไหล่ ขับให้เห็นถึงความงดงาม เธอยังสวมสร้อยไข่มุกขนาดใหญ่ ออกแบบโดย Roger Scemama นักออกแบบเครื่องประดับให้กับห้องเสื้อ Givenchy นั่นเอง นอกจากนี้ยังสวมถุงมือสีดำยาวคลุมข้อศอก สวมแว่นตากันแดดขนาดใหญ่เกินกรอบหน้า และยังสวมรัดเกล้า (tiara) ขนาดเล็กบนมวยผมอีกด้วย

ในฉากเปิดของภาพยนตร์ เธอก้าวลงจากรถแท็กซี่ในชุดเดรสสีดำเข้ารูป ในมาดสาวปารีเซียง เดินเฉิดฉายชมสินค้าในตู้โชว์ของร้าน Tiffany & Co. พร้อมจิบกาแฟกับขนมปังเดนิช จนทำให้หญิงสาวทั่วโลกปรารถนาอยากมีเดรสสีดำเป็นตัวเก่งของตัวเองสักชุด

เดรสชุดนี้กลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในปี 2006 เมื่อนาตาลี พอร์ตแมน สวมถ่ายภาพปกนิตยสาร Harper’s Bazaar ก่อนนำออกประมูลเพื่อช่วยเหลือการกุศล โดยผู้ที่ประมูลได้เป็นผู้เข้าร่วมการประมูลทางโทรศัพท์ที่ไม่เปิดเผยตัว

ภาพ : https://hannahfielding.net/hepburn/

ข้อมูล : https://www.rd.com/article/audrey-hepburn-breakfast-at-tiffanys-dress/

Writer

Related Posts

สร้างโลกด้วยสองมือของเธอ

สร้างโลกด้วยสองมือของเธอ

ยอมรับความรู้สึกตัวเอง ในวันที่ต้องเจอกับความสูญเสีย

ความบันเทิงในจอภาพยนตร์ไทยไม่ได้แร้นแค้นภูมิปัญญาอย่างที่เรารับรู้กัน!

ความบันเทิงในจอภาพยนตร์ไทยไม่ได้แร้นแค้นภูมิปัญญาอย่างที่เรารับรู้กัน!

พนักงานสมัยก่อนไม่มีอินเทอร์เน็ต พวกเขาทำกิจกรรมอะไรในช่วงพักเบรก

โควิดทำเด็กไทย เสี่ยงซึมเศร้า-ฆ่าตัวตายหนักขึ้น

ดนตรี เสียง และชีวิต ผูกพันกันอย่างไรบ้าง?